Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

ΚΙ ΟΜΩΣ

ΚΙ ΟΜΩΣ
Κι όμως, δεν μπορεί
σε κάποια του κόσμου γειτονιά
αλλιώς θα ξημερώνουνε οι μέρες
κι οι άνθρωποι θα λένε καλημέρα με την καρδιά τους
θα κοιτούν τον ήλιο και τα σύννεφα και σιωπηλά θα ευχαριστούν…
κι όμως, δεν μπορεί
κάπου οι άνθρωποι θα μοιράζονται
τα συναισθήματα και τα αγαθά
τις χαρές και τις λύπες…

 
μοναχά εδώ, στον προοδευμένο κόσμο
οι πιο πολλοί είναι σκυθρωποί και πονεμένοι
μοναχικοί και βίαιοι σαν τα θεριά…

εδώ στον κόσμο του πρόσκαιρου μοναχά
υπάρχει τόσος φόβος για την κάθε στιγμή
την τόσο μοναδική…

τι σ' εμποδίζει να αλλάξεις?
να ονειρεύεσαι θες τη ζωή ή να τη ζεις πραγματικά?

Δες, όλα σαν νάνε βαλμένα ανάποδα σ αυτό τον «προοδευμένο» κόσμο,
σαν όλα να κινούνται και να συμβαίνουνε ανάποδα,

ναι, ναι…
οι γονείς αναθρέφουν τα παιδιά με τιμωρία και ανταμοιβή
οι δάσκαλοι τα κάνουνε υπάκουα και καταστρέφουν την εκπαίδευση
οι γιατροί καταστρέφουνε την υγεία
οι δικαστικοί καταστρέφουν τη δικαιοσύνη
οι πολιτικοί καταστρέφουν την ελευθερία
οι επιστήμονες καταστρέφουνε τη φύση
οι καλλιτέχνες καταστρέφουνε την τέχνη
οι δημοσιογράφοι καταστρέφουν την ενημέρωση

και οι πολίτες,
ένα κουτί έχουν βαλμένο στη θέση του μυαλού,
ένα κουτί να τους λέει συνεχώς πως πρέπει να ζουν…

Κι όμως, δεν μπορεί
λένε πως όλα ο άνθρωπος τα μπορεί
και το να είναι άνθρωπος πως δεν το μπορεί?
πως και δεν τόμαθε ακόμα?


Τάσος Πετρίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...