Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Πατριωτκά σαλπίσματα!!


Η Ιφιγένεια κοίταξε το ρολόϊ: 31 Αυγούστου 2012.
Πω-πω...άργησα.
Ωρα να τρέξω στην...Αυλίδα.
 2.500 νοματαίοι θα χορέψουν απόψε...συρτάκι
στη παραλία του Βόλου, να "μπουν" στο γκίνες.
Εύγε παιδιά.
Και του χρόνου στο Ζάλογγο.
Οι πρώτοι που "εκδηλώνουν" κατά των νέων μέτρων
είναι οι...μπάτσοι.
Πάει, χάλασε ο ντουνιάς.
  Κρατάτε!!
Η φετινή 3η Σεπτέμβρη, φέρνει...νέο Σοσιαλισμό!!
 Τώρα που η Συγκυβέρνηση ξεπουλάει Αγροτική και Τ.Τ.
θέλω να δω πως θα..."τους ταράξετε στη νομιμότητα".
 Η χώρα παραμένει στο ευρώ
κι ΕΜΕΙΣ στη Κόλαση.
 Γι΄αυτό σε γουστάρω...
Τρεις μήνες σαγιονάρες και εννέα καναπέδες.

Μη μπεις στο κόπο να αναζητήσεις και τούτη τη φορά
τον "θεό της Ελλάδας".
Πέθανε μαζί σου, Ξεφτιλισμένε Ελληνα. 

Πολιτικό Κοράκι

Ελληνικά νησιά: Από πού πήραν το όνομά τους;


Ξέρατε ότι ο Νάξος ήταν ο θρυλικός ηγεμόνας των πρώτων αποίκων του ομώνυμου νησιού; Το ίδιο ήταν και ο Πάρος, για την Πάρο, ο Θάσος για την Θάσο, ο Ζάκυνθος για την Ζάκυνθο και ο Κέφαλος για την Κεφαλονιά. Γνωρίζατε ότι Κρήτη ονομαζόταν μία από τις νύμφες των Εσπερίδων, που φύλαγαν τα χρυσά μήλα στον κήπο των θεών, στη χώρα του Άτλαντα; Η δε Σύμη ήταν μία άλλη νύμφη, συζύγου του Γλαύκου, πρώτου κάτοικου του νησιού, ενώ ο Φολέγανδρος ήταν γιος του Μίνωα.

Το ότι έπαιξε η αρχαία ιστορία ρόλο στην ονομασία των ελληνικών νησιών δεν μας κάνει εντύπωση. Ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζουν ονόματα νησιών που η ιστορία τους προσπερνά μία εμβληματική -και πιθανώς μυθική- φιγούρα. Όπως τα παρακάτω:

Σύρος: Το όνομα Σύρος προέρχεται από τους πρώτους κατοίκους του νησιού, τους Φοίνικες. Σήμερα υπάρχουν δύο εκδοχές για την ονομασία αυτή. Σύμφωνα με την πρώτη, το όνομα προέρχεται από τη λέξη «ουσύρα» που σημαίνει ευτυχής, ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη, προέρχεται από το «συρ» που σημαίνει βράχος.

Σκύρος: Το νησί πήρε την ονομασία του από το άγριο πετρώδες έδαφός του. «Σκίρον» ή «σκύρον» σημαίνει «συντρίμμια πέτρας».

Ανάφη: Η Ανάφη διατήρησε αναλλοίωτο το όνομά της από την αρχαιότητα και μάλιστα από την αρχαία μυθολογία. Σύμφωνα με αυτήν, οι Αργοναύτες επιστρέφοντας στη πατρίδα τους από την Κολχίδα έπεσαν σε καταιγίδα και παρασύρθηκαν στο ανοικτό πέλαγος, όπου ναυαγοί πλέον στη θάλασσα άρχισαν να εκλιπαρούν τον θεό Απόλλωνα να τους σώσει. Ο Απόλλωνας ανταποκρινόμενος στις εκκλήσεις τους διέχυσε φως υπό μορφή κεραυνού οπότε είδαν μπροστά τους να ξεπροβάλει από τη θάλασσα ολόκληρο νησί το οποίο κατάφεραν να προσεγγίσουν. Εκεί οι Αργοναύτες ανήγειραν βωμό προς τιμή του Απόλλωνα του «Αιγλήτη» (= αυτού που λάμπει, Αίγλη) και ονόμασαν το νησί Ανάφη (εκ του ρήματος αναφαίνω).

Μύκονος: Η ονομασία Μύκονος, γνωστή από αρχαία νομίσματα και επιγραφές, αποδόθηκε από την παράδοση στον επώνυμο ήρωα Μύκονο, απόγονο του μυθικού βασιλιά της Δήλου Ανίου, γιου του Απόλλωνος και της νύμφης Ροιούς, κόρης του Διονύσου.

Σαντορίνη: Το όνομα της νήσου «Θήρα» προέρχεται από τον αρχαίο Σπαρτιάτη Θήραν που αποίκησε πρώτος το νησί. Το δε όνομα «Σαντορίνη», όμως, προέρχεται από τους διερχόμενους Φράγκους Σταυροφόρους οι οποίοι κατά το πέρασμα τους στέκονταν για ανεφοδιασμό κοντά σε εκκλησία της Αγίας Ειρήνης (Σάντα Ειρήνη) η οποία υπήρχε στο νησί.

Ικαρία: Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την προέλευση της ονομασίας του νησιού. Μία από αυτές αναφέρεται στην φοινικική ρίζα «-καρ» και στον λαό των Κάρων, της Μικράς Ασίας. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, όμως, το νησί ονομάζεται Ικαρία από τον μύθο του θρυλικού Ικάρου, που με τον θάνατό του εκεί έδωσε το όνομά του στο Ικάριο πέλαγος.

Σκιάθος: Το όνομα της Σκιάθου, φημολογείται ότι προέρχεται από τις λέξεις «σκιά» και «Άθως», καθώς το νησί βρίσκεται γεωγραφικά -και μεταφορικά- στην σκιά του Αγίου Όρους.

Αλόννησος: Το όνομα Αλόννησος δόθηκε επί Όθωνα, το 1838, με πρόταση του τότε Υπουργείου Εσωτερικών σε αντικατάσταση του προηγουμένου ονόματος Λιαδρόμια ή Ηλιοδρόμια, καθώς έτσι αναφερόταν στη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1828. Από μετέπειτα έρευνα αυτό διαπιστώθηκε ως λάθος, δεδομένου ότι κατά την αρχαιότητα η Αλόννησος ήταν άλλο νησί (άγνωστο το ποιο). Παρά ταύτα το όνομα παραμένει ως έχει για το νησί, το οποίο κατά τους αρχαίους Έλληνες λέγονταν «Ίκος».

Λήμνος: Η λέξη Λήμνος κατά μία εκδοχή -των φοινικιστών- είναι φοινικική και σημαίνει λευκή, άσπρη, λαμπερή. Όμως ουδεμία σχέση μπορεί να έχουν αυτές οι ονομασίες με το ηφαιστειογενές νησί. Άλλες εκδοχές υποστηρίζουν πως το όνομα Λήμνος προέρχεται είτε από την ομηρική λέξη «λήιον», που προσδιορίζει το σπαρμένο χωράφι, τον αγρό, ή από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «ληίς» (που σημαίνει κοπάδι) + «μήλο» (που σημαίνει πρόβατο), δηλαδή νήσος κοπαδιών αιγοπροβάτων. Η τελευταία αυτή εκδοχή φέρεται και η επικρατέστερη, επειδή η Λήμνος είναι το πεδινότερο νησί του Αιγαίου με μεγάλη παραγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, ήδη από την αρχαιότητα.

Λέρος: Το μεγαλύτερο μέρος της Λέρου είναι σχετικά επίπεδο και με χαμηλά βουνά (το υψηλότερο σημείο είναι το Κλειδί 320 μ.). Για αυτό το νησί πήρε το όνομά του από την αρχαία ελληνική λέξη «λέρος» που σημαίνει ομαλός, επίπεδος.

Ρόδος: Από την αρχαία εποχή έχει επικρατήσει ο συσχετισμός του ονόματος με το ομώνυμο λουλούδι, ιερό στον θεό Ήλιο. Γι’αυτό και τα νομίσματα της Ρόδου παρίσταναν από το ένα μέρος του κεφάλι του Ήλιου και από το άλλο το Ρόδον.

Κέρκυρα: Σύμφωνα με πολλούς μελετητές το όνομα οφείλεται στην νύμφη Κέρκυρα, κόρη του ποταμού Ασώπου. Ο θεός Ποσειδώνας αγάπησε την όμορφη κοπέλα, την έφερε στο νησί και του έδωσε το όνομά της. Από τον έρωτά τους έφερε στη ζωή τον Φαίακα, τον μυθικό γενάρχη των Φαιάκων.

Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι ο μύθος της νύμφης Κέρκυρας συνδέεται ετυμολογικά με την λέξη «κορυφώ» από την ακρόπολη που βρίσκεται απέναντι από το σημερινή πρωτεύουσα. Από την λέξη «κορυφώ» προήλθε στην συνέχεια η λατινογενής ονομασία Corfu, με την οποία είναι γνωστό το νησί στο εξωτερικό.

Κύθηρα: Αρκετές φορές τα Κύθηρα άλλαξαν ονομασία. Οι κατά καιρούς ηγεμόνες του νησιού του προσέδιδαν διάφορα ονόματα. Τον μεσαίωνα λεγόταν Κυθουρία και Τσερίγο ή Τσιρίγο, όνομα που του έδωσαν οι Ενετοί ναυτικοί. Λεγόταν και Φοινικούντα κάποτε, γιατί πολύ παλιά υπήρξαν τα Κύθηρα αποικία των Φοινίκων. Η ονομασία «Κύθηρα» τους δόθηκε από την Αφροδίτη, την προστάτιδα του νησιού κατά την αρχαιότητα, που εδώ την έλεγαν Κυθήρια ή Κυθέρεια, από το ρήμα «κεύθω», το οποίο σημαίνει «κρύπτω τον έρωτα στην κοιλία»

 της Έλενας Μπούλια
 in2life

Σσσστ, σιγά! Η Ελλάδα κοιμάται !!!


Αμέσως μετά τις 6 Νοεμβρίου ετοιμάζονται τεράστιες αλλαγές συνόρων στην περιοχή και η Κυβέρνηση κοιμίζει τους Ελληνες! Τι ετοιμάζουν για το Αιγαίο και την Μεσόγειο!!!

του Λάζαρου Ελευθεριάδη


Από το Εσκί Σεχίρ της Τουρκίας μέχρι την Λέσβο μια χαμηλή υποηχητική πτήση ενός πολεμικού αεροσκάφους σε προφίλ hi-lo-hi είναι διάρκειας 30 λεπτών.

To αεροσκάφος τύπου F-35 αλλάζει τα πάντα στην ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και η προγραμματισμένη προμήθειά του από την Τουρκία, εάν τελικά αληθεύει ως πληροφορία, αποτελεί την “λυδία λίθο”.

Επομένως εάν δεν βρεθεί άμεσα τρόπος αντιμετώπισής του από την Ελλάδα, τότε οι πολιτικοί οι οποίοι έχουν την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας σήμερα, θα ευθύνονται στο ακέραιο για τον επικείμενο ακρωτηριασμό της, εξ αιτίας της δραματικής αλλαγής της στρατιωτικής ισορροπίας μεταξύ Τουρκίας-Ελλάδος.

Συγχρόνως η Τρόικα πιέζει για την περικοπή κονδυλίων στην άμυνα της χώρας η οποία μεταφράζεται σε καθήλωση στο έδαφος περίπου 130 Ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών, σε σοβαρή «τρωτότητα» του ηθικού των Ελλήνων στρατιωτικών, και με άλλες σοβαρές συνέπειες στην δυνατότητα αντίστασης της χώρας σε οιανδήποτε εξωτερική επιβολή.

Η εμπλοκή της τρόικας στο σκληρό πυρήνα της Εθνικής Άμυνας της χώρας είναι πολύ βαθύτερη απ΄ ότι φαίνεται ή λέγεται.

Οι τροϊκανοί έχουν, όπως όλα δείχνουν, λόγο και άποψη, και οι οποίοι, μέχρι στιγμής επιβάλουν, ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο οι ελληνικές ΕΔ θα εξοπλίζονται.

Δημιουργείται αυτόματα ένα μεγαλειώδες ερώτημα, από τα πολλά κρίσιμα ερωτήματα που ανακύπτουν καθημερινά, το οποίο χρήζει άμεσης απάντησης.

Μειώνοντας το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, δεν αποτελούμε ευκολότερα στόχο εξωτερικών επιβολέων της Εδαφικής Ακεραιότητος της χώρας μας ;;;

Καί εάν αυτό (ο ακρωτηριασμός της χώρας) συμβεί, δεν θα έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία αποπληρωμής των ληστρικών τόκων στα διακρατικά δάνειά τους, ή μήπως σχεδιάζουν να διασφαλίσουν τα “κέρδη” τους κρατώντας μέρη της Ελλάδος για τα επόμενα πολλά χρόνια υπό την κατοχή τους ;;;

Πότε επιτέλους θα τους “ξοφλήσουμε” ;;;

Πότε οι “πολιτικοί” μας θα αντιληφθούν την πραγματική και αναγκαία στόχευση του Εθνικού τους και πατριωτικού τους καθήκοντος ;;;

Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την αυξανόμενη απειλή από τόν μεγαλοϊδεατισμό των Αλβανών και από τους υπό αναζήτηση πατρίδος ιστοριοκάπηλους σκοπιανούς, για τους οποίους θα επανέλθω σύντομα.

Αναρωτιέμαι μεγαλοφώνως, ίσως διότι αυτό μόνον μου απέμεινε !!!

Το γιατί οι πιστωτές μας (Ευρωπαίοι δια των εκπροσώπων των, της Τρόικας) ενώ γνωρίζουν τις απειλές εκ των έξω (Τουρκία, Αλβανία, Σκόπια), δια την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας, εξακολουθούν να πιέζουν και μάλιστα επίμονα στην μείωση του αξιόμαχου του Ελληνικού στρατεύματος, μου προκαλεί έντονα ερωτηματικά και με οδηγεί συνειρμικά στην πρόσφατη Ελληνική Ιστορία.

Η μικρασιατική καταστροφή δεν προήλθε μόνον από λάθη και «προδοτικές» πράξεις Ελλήνων, αλλά και από την σοβαρή αλλαγή πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, δηλ. των Ευρωπαίων, Γάλλων Άγγλων και Γερμανών κατά κύριο λόγο, την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, το έτος 1922.



Αυτή την χρονική στιγμή κατά την οποίαν ο Ελληνικός στρατός πολεμούσε ήδη στα βάθη της Μ.Ασίας και ήταν εκτεθειμένος στην παύση υποστήριξής του, αυτήν την χρονική στιγμή επέλεξαν οι Ευρωπαίοι να σταματήσουν την υποστήριξή των στην Ελλάδα.

Η αλλαγή πολιτικής και η παύση στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ελλάδα εκείνη την χρονική στιγμή, η οποία μετετράπη σε ανοχή και ενθάρρυνση της Τουρκίας του Αττατούρκ, απετέλεσε το κρίσιμο μέγεθος το οποίο καθόρισε εν πολλοίς και την έκβαση αυτής της πολεμικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Αυτοί οι οποίοι, κατά κύριο λόγο, εξυπηρετούντες τα οικονομικά και γεωπολιτικά τους συμφέροντα στην περιοχή, άλλαξαν τον χάρτη της Μικράς Ασίας και της ευρύτερης περιοχής της, εν μία νυκτί, προκαλώντας ανεπανόρθωτη ήττα στην φιλοΕυρωπαική τότε Ελλάδα, δημιουργώντας την Ελληνική προσφυγιά, τσαλαπατώντας την Ελληνική πολιτιστική κληρονομιά και παρουσία στα παράλια της Μικράς Ασίας, χαρίζοντας στους Τούρκους την Ιωνία και τον Πόντο, αρχαία Ελληνική γη, ανεχόμενοι τις γενοκτονίες των Ελλήνων, Αρμενίων, Ποντίων και άλλων πληθυσμών της Μικράς Ασίας, επιβάλλοντας τις ανταλλαγές των πληθυσμών, μόνον και μόνον διότι αυτό επέβαλλε το Εθνικό γεωπολιτικό τους συμφέρον, είναι σήμερα αυτοί οι ίδιοι, οι οποίοι επιβάλλουν ξανά την μείωση του αξιόμαχου των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Και όλα αυτά σε εποχές, οι οποίες προϊδεάζουν κλίμα ευρύτερης πολεμικής σύρραξης και βέβαια ευρύτερων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και αλλαγών.

Το αποτέλεσμα αυτής της αισχρής πολιτικής των τοκογλύφων-πιστωτών μας, απέναντι στην χώρα μας, η οποία προκαλεί την πλήρη αποδυνάμωσή της, μόνο και μόνο για να πάρουν τα αποτελέσματα της ληστρικής τους επιδρομής από μιά χώρα, δηλ. την τοκογλυφική τους υπεραξία.

Και η οποία από της ίδρυσεώς της ως “ανεξάρτητο” κράτος πληρώνει τους άθλιους Ευρωπαίους τοκογλύφους-πιστωτές μας για να της “δώσουν” την δυνατότητα να “υπάρξει”, να επιβιώσει ως αυτοδιαχειριζόμενο και με δικαίωμα αυτοδιάθεσης Έθνος.

Βέβαια οφείλω να υπενθυμίζω συνέχεια την πράξη του ΓΑΠ, εκτός των άλλων, (για την οποίαν έπρεπε να παραπεμφθεί στην Ελληνική δικαιοσύνη με την κατηγορία της Εσχάτης προδοσίας) να μετατρέψει τα ληστρικά δάνεια του Ελληνικού κράτους, τα οφειλόμενα όμως σε ιδιώτες πιστωτές (!!!), σε κρατικά δάνεια από τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, δηλαδή να μετατρέψει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των δανείων, μετατρέποντάς τα σε δάνεια με διακρατικές συμφωνίες, δένοντας κατ’αυτόν τον τρόπο “χειροπόδαρα” την χώρα και εξασφαλίζοντας πλήρως τούς δικαιούχους τοκογλύφους-πιστωτές μας, χωρίς ποτέ να ελεγχθούν τα χαρακτηριστικά των δανείων, πολύ περισσότερο η προέλευσή τους και η νομιμότητά τους. Όρα «μνημόνιο Ι».

Σήμερα διαμορφώνεται ένα εξωτερικό περιβάλλον στην χώρα μας, το οποίο προμηνύει έντονες εθνικές συγκρούσεις, αναδιάταξη συνόρων η οποία θα προκύψει απο το νέο “παζάρι” μεταξύ των ισχυρών του πλανήτη, αλλοιώσεις της ανθρώπινης κουλτούρας με τα αποτελέσματα ενός πολέμου αυτής της έκτασης και της ποιότητός του, τα οποία η ανθρωπότητα θα κάνει χρόνια να επουλώσει ώς τραύματα και εγκλήματα εις βάρος του ανθρώπου.

Η ανθρωπότητα επαναλαμβάνει λάθη του παρελθόντος ή τουλάχιστον επιτρέπει να διαπράττονται εγκλήματα εις βάρος της, ελέω οικονομικών συμφερόντων.

Το “ντοκυμαντέρ” του παρελθόντος τείνει να καταστεί προφητική γραφή των μελλούμενων.

Όμως, οι συνεχείς και έντονοι στρατιωτικοί εξοπλισμοί της Ρωσίας, η είσοδος της Κίνας στο παγκόσμιο “παιχνίδι”, είτε το οικονομικό είτε το στρατιωτικό, με εξοπλισμούς και οργανώσεις, η συνεχής και αδιάλειπτη προσπάθεια της Τουρκίας να καταστεί μέσω υπέρογκων εξοπλισμών, περιφερειακή υπερδύναμης, δια να αποφύγει την τριχοτόμησή της, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αντίθετης σκέψης περί του τί μέλλει γενέσθαι.

Όταν η πολιτική υποχωρεί τότε ομιλούν τα όπλα, άς ευχηθούμε στην γειτονιά μας η λύση να είναι πολιτική και όχι στρατιωτική.

Καθώς η Συρία λοιπόν ολισθαίνει ή την “ολισθαίνουν”, ακόμα πιο βαθιά σε έναν “εμφύλιο” πόλεμο, το 15μελές συμβούλιο του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών παραμένει σε αδιέξοδο για την ανάληψη δράσης.
Ενώ η Γαλλία η οποία ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου ως σήμερα, ήλπιζε ότι το σώμα αυτό θα συνενωνόταν για να χειριστεί την ανθρωπιστική κρίση, και για το λόγο αυτό συγκάλεσε τη σημερινή σύνοδο, στην οποία αναμένεται να λάβουν μέρος χώρες που γειτνιάζουν με τη Συρία: η Τουρκία, ο Λίβανος, η Ιορδανία κτλ.

Η απόφαση την οποίαν όμως έλαβε η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον να μην συμμετάσχει στη σύνοδο, αντανακλά σαφώς την αμερικανική θέση, δηλ. ότι όσο η Μόσχα τάσσεται υπέρ του Άσαντ δεν έχει νόημα να γίνουν περαιτέρω συνομιλίες.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 2012 ο Ισραηλινός πρωθυπουργός κ. Μ.Νετανιάχου θα συναντηθεί με τον Αμερικανό πρόεδρο κ. Μ.Ομπάμα. Κι εκεί θα κριθούν πολλά.

Εκλογές γαρ εν όψει !!!

Οι αμερικανικές εκλογές εν πολλοίς θα κρίνουν και την χρονική έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν, εάν έως τότε δεν βρεθεί “διπλωματική λύση” για το ποιος θα ελέγχει την πυρηνική δύναμη του Ιράν επομένως και τούς υδρογονάνθρακες της Ν.Α. Μεσογείου.

Στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ στίς 6 Νοεμβρίου 2012, κρίνεται κατά ένα μεγάλο μέρος η επαλήθευση των σεναρίων αναδιάταξης των συνόρων της περιοχής της Ν.Α Μεσογείου, πολιτικά ή με στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Ο πόλεμος χαρακωμάτων έχει ήδη ξεκινήσει μέσα στο έδαφος της Συρίας, και αυτό το οποίο αναμένεται είναι η έκτασή του, ποιοι θα εμπλακούν και τι διάρκεια θα έχει.

Η Τουρκία σήμερα έχει αναλάβει “εργολαβικά” τον πόλεμο εναντίον της Συρίας εξοπλίζοντας μισθοφόρους και ειδικές δυνάμεις μέσα στο έδαφος της Συρίας, εξ ονόματος και δια λογαριασμόν της “Δύσης”.

Σκληρή επίθεση στην Τουρκία εξαπέλυσε ο κυβερνήτης του Τέξας Ρικ Πέρι, κατά τη διάρκεια ενός ντιμπέιτ που διοργάνωσε διαδικτυακά το Fox News.

Ο Πέρι, ο οποίος διεκδικεί το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για την αμερικανική προεδρία δήλωσε ότι «ίσως είναι η ώρα να διώξουμε την Τουρκία από το ΝΑΤΟ», ενώ χαρακτήρισε τους ηγέτες της χώρας «ισλαμιστές τρομοκράτες».

Μετά τις αμερικανικές εκλογές στις 6 Νοεμβρίου 2012 θα πέσουν οι μάσκες στο θέατρο του παραλόγου για την Ελλάδα.

Η διεθνής πολιτική και οικονομική σκακιέρα ανακατατάσσεται και επανακαθορίζεται, ενώ στο μεσοδιάστημα αυτό των τριών μηνών, η Ελλάδα, το θύμα της παγκόσμιας οικονομικής λαιμαργίας και αμετροέπειας, θα επιχειρήσει να “εκμεταλλευτεί” το διάστημα των 2-3 μηνών ώστε να αποδείξει στην Ευρώπη(!!!) ότι δικαίως παραμένει στην Ευρωζώνη.

Η Ελλάδα θα δώσει μια άνιση "μάχη" εκ των προτέρων καταδικασμένη, όμως μετά τις προεδρικές εκλογές στις 6 Νοεμβρίου του 2012 θα αποκαλυφθεί και το πραγματικό σχέδιο των "ισχυρών" του πλανήτη για την Ελλάδα.

Μετά τις αμερικανικές εκλογές θα αποκαλυφθεί αν πίσω από τις μάσκες κρύβεται άλλο προσωπείο από αυτό που εμφανίζουν σήμερα οι ευρωπαίοι πολιτικοί.

Σε απλά Ελληνικά, ή θα επιστρέψουμε στο 1940 ως βιοτικό επίπεδο ή θα ακρωτηριάσουν την χώρα προς τέρψιν των “αφεντάδων”.

Θα μάς βάλουν σε "περιπέτειες" ή όχι ;;;

Και μέσα στον "ορυμαγδό" των δηλώσεων, σκέψεων, απειλών, εκδηλώσεων αγάπης και μίσους, κτλ, προς την παραπαίουσα Ελλάδα ακούστηκε και ολίγον "αλήθεια" δια στόματος του καθηγητή Οικονομικών, κ. Καρλ Γουίλαν, με το άρθρο του στο "Forbes".

"Η κατάλληλη αντιμετώπιση του διογκούμενου και μη βιώσιμου ελληνικού χρέους είναι η παραγραφή του και όχι η ενίσχυσή του με νέα δάνεια ή η αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωζώνη".

Άλλωστε μία "πτώση" της Ελλάδος ανακατανέμει την γεωπολιτική ισορροπία της ευρύτερης περιοχής, και αυτό οι "σύμμαχοί" μας δεν το θέλουν, όπως ο διάολος δεν θέλει το λιβάνι.

Ιδού η ρόδος, ιδού και το "πήδημα" κύριοι πολιτικοί!!! 



aegeantimes


Κυριακή, 12 Αυγούστου 2012

Ξεσηκώσου ρε, τι περιμένεις;


Η χώρα μικραίνει. Σβήνει. Τελειώνει. Πες το όπως θες, αλλά κατάλαβέ το, επιτέλους. Ο μικρόκοσμός σου δεν υπάρχει πλέον. Εξαλείφθηκε. Η Ελλάδα έγινε ο μικρόκοσμός σου. 9.903.268 απομείναμε Φεύγουν όλοι. Διωγμένοι. Απαξιωμένοι. Με πλοία, αεροπλάνα, αυτοκίνητα. Να σωθούν. Ο ιός της εξαθλίωσης που έφεραν οι νεοταξίτες της παγκοσμιοποίησης μεταδίδεται με τον αέρα. Τι δεν καταλαβαίνεις;

Το 2001 μετρηθήκαμε 10.964.020 άτομα. Το 2009, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ήμασταν 11.282.571.

Έλληνες και νόμιμοι μετανάστες αντιδρούν όπως στην καταστροφή της Σμύρνης. Οι Έλληνες κρύβονται σε χώρες που θέλουν να παραμείνουν παράνομα. Η εκδίκηση του αφρικανού. Κι αυτός παλεύει να φύγει από αυτή την ποντικοπαγίδα, αλλά δε μπορεί. Αυτόν τον φυλάνε μη φύγει και χαθεί ο δράκος του παραμυθιού. Τον Έλληνα του ανοίγουν τις πόρτες να ξεκουμπιστεί. Το καταλαβαίνεις;

Η δημογραφική κατάσταση στην Ελλάδα βρίσκεται στη χειρότερη δεκαετία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και τον Eμφύλιο.

Λόγω της οικονομικής κατάστασης, το 2011 μειώθηκαν κατά 15% οι γεννήσεις στη χώρα μας. Όπως υπάρχουν καλές χρονιές για κρασιά, υπάρχουν κακές χρονιές για γεννήσεις. Προϊόντα. Δε συμφέρει η γέννα. Το παιδί έγινε έξοδο. Η επιτυχία στις εξετάσεις για το πανεπιστήμιο, έγινε λύπη από χαρά. Τα έξοδα του γάμου, το νυφικό, το δώρο του προσκεκλημένου, έγινε ζημιά. Άγχος. Δεν το ζεις;

Σε έρευνα της ALCO για λογαριασμό της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας και του Ανδρολογικού Ινστιτούτου το 76% των ερωτηθέντων απάντησε ότι δε σκοπεύει να παντρευτεί λόγω του συναισθήματος της ανασφάλειας (61%) και της απογοήτευσης (35%).

Μας τελειώνουν. Μας εξαφανίζουν. Το πείραμα έλαβε τέλος και τώρα σκουπίζουν τα πειραματόζωα που άντεξαν. Οι εξαθλιωμένοι αντί να επαναστατούν, συντηρικοποιούνται. Οι αγκαλιές των νεοναζί μεγάλωσαν. Η Χρυσή Αυγή ήρθε για να μείνει. Σπονσονάρεται από τους Μένγκελε που μας κυβερνούν. Η Αριστερά ξέχασε τον ουμανισμό, εντάχθηκε στο σύστημα απολαμβάνοντας τις δωρεές του και άφησε τους βρυκόλακες να κατακτούν με λαϊκίστικες κινήσεις τους αδύναμους.

Αύξηση των αυτοκτονιών στην Ελλάδα κατά 40% καταγράφηκε το πρώτο πεντάμηνο του 2011 σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό. Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες, η αυξητική τάση στις αυτοκτονίες ταυτίζεται χρονικά με την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης.

Δεν καταλαβαίνεις τίποτα πια; Έπαιξες το παιχνίδι τους και συνεχίζεις να το παίζεις. Το παραμύθι που σε τάιζαν για το «1.000.000 δημόσιων υπαλλήλων που σε κατέστρεψαν» έλαβε τέλος. Σύμφωνα με την απάντηση του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ο επίσημος αριθμός των μόνιμων υπαλλήλων του δημοσίου, δικαστικών λειτουργών και δημόσιων λειτουργών ανέρχεται σε 574.556. Μέσα σε αυτούς και οι πυροσβέστες, οι υπάλληλοι των Δήμων, οι στρατιωτικοί, οι αστυνομικοί, το προσωπικό των νοσοκομείων. Κάθε χρόνο αποχωρούν 55.000 υπάλληλοι και κάθε υπηρεσία που θα αδειάζει από προσωπικό, θα παραδίδεται στους ιδιώτες, σύμφωνα με τη δέσμευση Σαμαρά. Θα σου έλεγα ότι σε λίγο καιρό από τώρα, θα εκλιπαρείς τους ιδιώτες να σε χειρουργήσουν, αλλά θα σου τα ζητάνε προκαταβολικά. Δεν πρόλαβα όμως να στο γράψω.

Ανακοινώθηκε ήδη ότι η Τρόικα απαίτησε να κοπούν από τη Δημόσια Υγεία 1,2 δισ. ευρώ έως το 2013. Τελειώνουν οι «πολυτέλειες». Δε θα έχεις πλέον σύνταξη. Ήταν πολυτέλεια. Δε θα έχεις δωρεάν νοσηλεία. Ήταν πολυτέλεια. Σε δούλεψαν. Σε κατέστρεψαν κι ακόμη δεν το καταλαβαίνεις.

Ο ΕΟΠΥΥ καταρρέει από τις περικοπές των 800 εκατ. ευρώ, όταν έχει ανάγκη περαιτέρω χρηματοδότησης περίπου 1,5 δισ ευρώ. Το ΙΚΑ αναζητά 1,5 δισ. ευρώ επιπλέον για να βγάλει τη χρονιά, καθώς η δραματική ύφεση και η εκτίναξη της ανεργίας, εκμηδενίζουν τα έσοδα από εισφορές.

Τώρα, σου πασάρουν καινούριο παραμύθι. Στόχος τα καφενεία. Αυτά φταίνε για την καταστροφή σου. Έτσι σου λένε. Σου μιλάνε για «όργιο φοροδιαφυγής» στα νησιά και εννοούν ότι δεν κόβονται αποδείξεις. Με μικρότερα γράμματα, σου γράφουν ότι σε 68.000 υπολογίζονται οι εμπορικές και βιοτεχνικές επιχειρήσεις που διέκοψαν τη δραστηριότητά τους από τις αρχές του 2011 μέχρι τον Απρίλιο. Κι άλλες απολύσεις. Κι άλλη ανεργία. Φοροφυγάδες άραγε κι αυτοί, που βαρέθηκαν να πλουτίζουν; Αυτό καταλαβαίνεις;

Μέχρι το τέλος του 2012, ακόμη 67.000 εταιρείες κινδυνεύουν με λουκέτο. Το δεύτερο εξάμηνο του 2012 προβλέπεται απώλεια 110.000 θέσεων μισθωτής εργασίας, ενώ εκτιμάται ότι χάθηκαν 78.000 θέσεις μισθωτής εργασίας τους πρώτους έξι μήνες του χρόνου.

Την ίδια ώρα, σου κρύβουν τα ονόματα των πραγματικά μεγάλων φοροφυγάδων που δήλωναν εισόδημα 20 χιλιάδων ευρώ, αλλά βρέθηκαν με λογαριασμούς εκατομμυρίων στην Ελβετία. Ούτε που θα τους μάθεις αυτούς. Ούτε θα τιμωρηθούν ποτέ, καθώς οι Μένγκελε που σε κυβερνούν τους παρακαλούν να επιστρέψουν στις ελληνικές τράπεζες τα χρήματά τους και τους υπόσχονται ασυλία για τη φοροδιαφυγή. Δηλαδή, τιμωρούν αυτόν που δεν κόβει αποδείξεις για έναν καφέ, αλλά σαλιαρίζουν με αυτούς που κλέβουν δισεκατομμύρια. Σε δουλεύουν, σε φτύνουν, σε διώχνουν, σε σκοτώνουν ανθρωπάκο. Αν δε μπορείς να λυπηθείς τον εαυτό σου, λυπήσου τουλάχιστον τα παιδιά σου. Αν πρόλαβες να κάνεις, πριν γίνουν ακριβά.

Ξεσηκώσου ρε, τι περιμένεις;


Μόνο σε σένα ελπίζω.




Σε καθημερινή βάση...απολαμβάνουμε 
και έναν Δολοφόνο/Σωτήρα.
 Οικονομικό, Πολιτικό.
Τραπεζίτη, Βιομήχανο, Αρχηγό.
Υπουργό, Κωλοβουλευτή.
Ελληνες και Ξένους.

Με τη σειρά του ο καθείς, εισβάλλει στο σπίτι μας.
Με το ύφος του παντογνώστη Προδότη.
Με τα ακονισμένα νεοφιλελεύθερα Λεπίδια.
Συγκροτημένα, σχεδιασμένα, τρομοκρατικά.

Κάτι μένει μέσα μας.
Κάτι πολλαπλασιάζεται μέσα μας.
Κάτι γιγαντώνεται μέσα μας.
Σε πολλούς είναι Απελπισία.
Σε άλλους πάλι Αγανάκτηση.
Σε ΟΛΟΥΣ είναι ΦΟΒΟΣ.

Καλοχτενισμένοι, κοστουμάτοι...οι Δολοφόνοι.
Ψύχραιμοι και Απόλυτοι.
Μεθοδικοί και Φρικτοί.
Χωρίς Οίκτο. Χωρίς Αναστολές.
Με ισοδύναμα!!

"Εξαθλιώστε  τους Εργαζόμενους" λέει ο ένας.
"Σκοτώστε  τους Μετανάστες" λέει ο άλλος.
"Ταπεινώστε τους Πολίτες" οι Πωλητικοί.
" Αγοράζουμε τα πάντα" οι Τοκογλύφοι/Εταίροι.

ΟΛΟΙ μαζί Εξοντώνουν τον Εργαζόμενο Λαό.
Την Ζωή του. Το Σήμερα και το Αύριο.
Τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μας.

Υπάρχει Ελπίδα;;
Ανεπιφύλακτα...ΟΧΙ.
Ελπίδα και Προοπτική δεν φέρνουν 
ΑΥΤΟΙ που οδηγούν τη Χώρα στην Καταστροφή
 και τους Ανθρώπους στο Θάνατο.
Ελπίδα και Προοπτική δεν φέρνουν 
ΑΥΤΟΙ που...τσακώνονται για το...Σοσιαλισμό,
δίπλα σε Ερείπια.

Υπάρχει Ελπίδα;;
Ανεπιφύλακτα...ΝΑΙ.
Ελπίδα και Προοπτική...ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ.
Η Θέλησή σου και η  Δράση σου.
Η Απόφασή σου. Η Δύναμή σου.
Αυτό απέδειξε η Ιστορία.

Μόνο σε ΣΕΝΑ...ΕΛΠΙΖΩ, πια.  




Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012

Η Ελληνική Γλώσσα είναι η Αρχαιότερη στον Κόσμο!



Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις είναι από την Ελληνική γλώσσα... βιβλίο Γκίνες).

Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της...πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων... υπολογιστών, διότι μόνο σε αυτήν δεν υπάρχουν όρια. (Μπιλ Γκέιτς).


Η Ελληνική και η Κινέζικη είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από την μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική. (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Tο πρώτο μεγάλο πλήγμα που δέχθηκε η Ελληνική γλώσσα ήταν η μεταρρύθμιση του 1976 με την κατάργηση των αρχαίων Ελληνικών και η δια νόμου καθιέρωση της Δημοτικής και του μονοτονικού, που σήμερα κατάντησε ατονικό.

Έτερο μεγάλο πλήγμα είναι ότι η …οικογένεια, ο δάσκαλος και ο ιερέας αντικαταστάθηκαν από την τηλεόραση, που ασκεί ολέθρια επίδραση όχι μόνο στην γλώσσα, αλλά και στον χαρακτήρα και στο ήθος. (Αντώνης Κουνάδης, ακαδημαϊκός)

Το CNN σε συνεργασία με την εταιρεία υπολογιστών apple ετοίμασαν ένα εύκολο πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών προς τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους των ΗΠΑ. Το σκεπτικό αυτής της πρωτοβουλίας ήταν ότι η ελληνική εντείνει το ορθολογικό πνεύμα, ξύνει το επιχειρηματικό πνεύμα και προτρέπει τους πολίτες προς την δημιουργικότητα.

Μετρώντας τις διαφορετικές λέξεις που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι όλες έχουν από αρκετές χιλιάδες, άρα είναι αδύνατο να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσες και οι λέξεις μιας γλώσσας, γιατί κανένας δε θα θυμόταν τόσα πολλά σύμβολα.

Το ίδιο ισχύει και με τις διαφορετικές συλλαβές των λέξεων (π.χ. τις: α, αβ, βα, βρα, βε, ου. ) που έχει η κάθε γλώσσα.

Μετρώντας επίσης τους διαφορετικούς φθόγγους των λέξεων (τους: α, β, γ.) που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι αυτοί είναι σχετικά λίγοι, είναι μόλις 20, δηλαδή οι εξής: α, ε, ο, ου, ι, κ, γ, χ, τ, δ, θ, π, β, φ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ , όμως, αν καταγράφουμε τις λέξεις μόνο ως έχουν φθογγικά, δε διακρίνονται οι ομόηχες, π.χ.: «τίχι» = τείχη, τοίχοι, τύχη, τύχει, «καλί» = καλοί & καλή & καλεί.

Επομένως, δεν είναι δυνατό να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσοι και οι διαφορετικοί φθόγγοι των λέξεων.

Προ αυτού του προβλήματος οι άνθρωποι κατάφυγαν σε διάφορα τεχνάσματα, για να επιτύχουν την καταγραφή του προφορικού λόγου, κυριότερα των οποίων είναι το αιγυπτιακό και το ελληνικό.

Το τέχνασμα που επινόησαν οι αρχαίοι Έλληνες προκειμένου να καταφέρουν να καταγράφουν φωνητικά τις λέξεις, ήταν η χρησιμοποίηση από τη μια τόσων γραμμάτων όσοι και οι φθόγγοι των λέξεων, φωνηέντων και συμφώνων, δηλαδή των γραμμάτων: Α(α), Β(β), Γ(γ). και από την άλλη κάποιων ομόφωνων γραμμάτων, δηλαδή των: Ω(ο) & Ο(ο), Η(η) & Υ(υ) & Ι(ι) με τα οποία, βάσει κανόνων, αφενός υποδείχνεται η ετυμολογία (= το μέρος λόγου ή ο τύπος κ.τ.λ.), άρα το ακριβές νόημα των λέξεων και αφετέρου διακρίνονται οι ομόηχες λέξεις, πρβ π.χ.: τύχη & τείχη & τύχει & τοίχοι, λίπη & λείπει & λύπη.

Παράβαλε π.χ. ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε το τελευταίο φωνήεν των ρημάτων με τα γράμματα – ω, ει και των πτωτικών με τα – ο,ι,η, ώστε να διακρίνονται οι ομόηχοι τύποι: καλώ & καλό, καλεί & καλή, σύκο & σήκω, φιλί & φυλή, φιλώ & φύλο.

Παράβαλε ομοίως ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε τα κύρια ονόματα με κεφαλαίο γράμμα και τα κοινά με μικρό, για διάκριση των ομόφωνων λέξεων: νίκη & Νίκη, αγαθή & Αγαθή.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Τα Ελληνικά είναι η μόνη γλώσσα στον κόσμο που ομιλείται και γράφεται συνεχώς επί 4.000 τουλάχιστον συναπτά έτη, καθώς ο Arthur Evans διέκρινε τρεις φάσεις στην ιστορία της Μηνωικής γραφής, εκ των οποίων η πρώτη από το 2000 π.Χ. ώς το 1650 π.Χ.

Μπορεί κάποιος να διαφωνήσει και να πει ότι τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά είναι διαφορετικές γλώσσες, αλλά κάτι τέτοιο φυσικά και είναι τελείως αναληθές.

Ο ίδιος ο Οδυσσέας Ελύτης είπε «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία Ελληνική γλώσσα. Το να λέει ο Έλληνας ποιητής, ακόμα και σήμερα, ο ουρανός, η θάλασσα, ο ήλιος, η σελήνη, ο άνεμος, όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα Αρχαία».

Ο μεγάλος διδάσκαλος του γένους Αδαμάντιος Κοραής είχε πει: «Όποιος χωρίς την γνώση της Αρχαίας επιχειρεί να μελετήσει και να ερμηνεύσει την Νέαν, ή απατάται ή απατά».

Παρ’ ότι πέρασαν χιλιάδες χρόνια, όλες οι Ομηρικές λέξεις έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Μπορεί να μην διατηρήθηκαν ατόφιες, άλλα έχουν μείνει στην γλώσσα μας μέσω των παραγώγων τους.

Μπορεί να λέμε νερό αντί για ύδωρ αλλά λέμε υδροφόρα, υδραγωγείο και αφυδάτωση. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε το ρήμα δέρκομαι (βλέπω) αλλά χρησιμοποιούμε την λέξη οξυδερκής. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε την λέξη αυδή (φωνή) αλλά παρ’ όλα αυτά λέμε άναυδος και απηύδησα.

Επίσης, σήμερα δεν λέμε λωπούς τα ρούχα, αλλά λέμε την λέξη «λωποδύτης» που σημαίνει «αυτός που βυθίζει (δύει) το χέρι του μέσα στο ρούχο σου (λωπή) για να σε κλέψει».

Η Γραμμική Β’ είναι και αυτή καθαρά Ελληνική, γνήσιος πρόγονος της Αρχαίας Ελληνικής. Άγγλος αρχιτέκτονας Μάικλ Βέντρις, αποκρυπτογράφησε βάση κάποιων ευρημάτων την γραφή αυτή και απέδειξε την Ελληνικότητά της. Μέχρι τότε φυσικά όλοι αγνοούσαν πεισματικά έστω και το ενδεχόμενο να ήταν Ελληνική…

Το γεγονός αυτό έχει τεράστια σημασία καθώς πάει τα Ελληνικά αρκετούς αιώνες ακόμα πιο πίσω στα βάθη της ιστορίας. Αυτή η γραφή σίγουρα ξενίζει, καθώς τα σύμβολα που χρησιμοποιεί είναι πολύ διαφορετικά από το σημερινό Αλφάβητο.

Παρ’ όλα αυτά, η προφορά είναι παραπλήσια, ακόμα και με τα Νέα Ελληνικά. Για παράδειγμα η λέξη «TOKOSOTA» σημαίνει «Τοξότα» (κλητική). Είναι γνωστό ότι «κ» και σ» στα Ελληνικά μας κάνει «ξ» και με μια απλή επιμεριστική ιδιότητα όπως κάνουμε και στα μαθηματικά βλέπουμε ότι η λέξη αυτή εδώ και τόσες χιλιετίες δεν άλλαξε καθόλου.

Ακόμα πιο κοντά στην Νεοελληνική, ο «άνεμος», που στην Γραμμική Β’ γράφεται «ANEMO», καθώς και «ράπτης», «έρημος» και «τέμενος» που είναι αντίστοιχα στην Γραμμική Β’ «RAPTE», «EREMO», «TEMENO», και πολλά άλλα παραδείγματα.

Υπολογίζοντας όμως έστω και με τις συμβατικές χρονολογίες, οι οποίες τοποθετούν τον Όμηρο γύρω στο 1.000 π.Χ., έχουμε το δικαίωμα να ρωτήσουμε: Πόσες χιλιετίες χρειάστηκε η γλώσσα μας από την εποχή που οι άνθρωποι των σπηλαίων του Ελληνικού χώρου την πρωτοάρθρωσαν με μονοσύλλαβους φθόγγους μέχρι να φτάσει στην εκπληκτική τελειότητα της Ομηρικής επικής διαλέκτου, με λέξεις όπως «ροδοδάκτυλος», λευκώλενος», «ωκύμορος», κτλ;

Ο Πλούταρχος στο «Περί Σωκράτους δαιμονίου» μας πληροφορεί ότι ο Αγησίλαος ανακάλυψε στην Αλίαρτο τον τάφο της Αλκμήνης, της μητέρας του Ηρακλέους, ο οποίος τάφος είχε ως αφιέρωμα «πίνακα χαλκούν έχοντα γράμματα πολλά θαυμαστά, παμπάλαια…» Φανταστείτε περί πόσο παλαιάς γραφής πρόκειται, αφού οι ίδιοι οι αρχαίοι Έλληνες την χαρακτηρίζουν «αρχαία»…

Φυσικά, δεν γίνεται ξαφνικά, «από το πουθενά» να εμφανιστεί ένας Όμηρος και να γράψει δύο λογοτεχνικά αριστουργήματα, είναι προφανές ότι από πολύ πιο πριν πρέπει να υπήρχε γλώσσα (και γραφή) υψηλού επιπέδου. Πράγματι, από την αρχαία Ελληνική Γραμματεία γνωρίζουμε ότι ο Όμηρος δεν υπήρξε ο πρώτος, αλλά ο τελευταίος και διασημότερος μιας μεγάλης σειράς επικών ποιητών, των οποίων τα ονόματα έχουν διασωθεί (Κρεώφυλος, Πρόδικος, Αρκτίνος, Αντίμαχος, Κιναίθων, Καλλίμαχος) καθώς και τα ονόματα των έργων τους (Φορωνίς, Φωκαΐς, Δαναΐς, Αιθιοπίς, Επίγονοι, Οιδιπόδεια, Θήβαις…) δεν έχουν όμως διασωθεί τα ίδια τα έργα τους.

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

Η δύναμη της Ελληνικής γλώσσας βρίσκεται στην ικανότητά της να πλάθεται όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και την ρίζα της λέξης (π.χ. «τρέχω» και «τροχός» παρ’ ότι είναι από την ίδια οικογένεια αποκλίνουν ελαφρώς στην ρίζα).

Η Ελληνική γλώσσα είναι ειδική στο να δημιουργεί σύνθετες λέξεις με απίστευτων δυνατοτήτων χρήσεις, πολλαπλασιάζοντας το λεξιλόγιο.

Το διεθνές λεξικό Webster’s (Webster’s New International Dictionary) αναφέρει: «Η Λατινική και η Ελληνική, ιδίως η Ελληνική, αποτελούν ανεξάντλητη πηγή υλικών για την δημιουργία επιστημονικών όρων», ενώ οι Γάλλοι λεξικογράφοι Jean Bouffartigue και Anne-Marie Delrieu τονίζουν: «Η επιστήμη βρίσκει ασταμάτητα νέα αντικείμενα ή έννοιες. Πρέπει να τα ονομάσει. Ο θησαυρός των Ελληνικών ριζών βρίσκεται μπροστά της, αρκεί να αντλήσει από εκεί. Θα ήταν πολύ περίεργο να μην βρει αυτές που χρειάζεται».

Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ, έκθαμβος μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής, είχε δηλώσει σχετικώς: «Η Ελληνική γλώσσα έχει το χαρακτηριστικό να προσφέρεται θαυμάσια για την έκφραση όλων των ιεραρχιών με μια απλή εναλλαγή του πρώτου συνθετικού. Αρκεί κανείς να βάλει ένα παν – πρώτο – αρχί- υπέρ- ή μια οποιαδήποτε άλλη πρόθεση μπροστά σε ένα θέμα. Κι αν συνδυάσει κανείς μεταξύ τους αυτά τα προθέματα, παίρνει μια ατελείωτη ποικιλία διαβαθμίσεων. Τα προθέματα εγκλείονται τα μεν στα δε σαν μια σημασιολογική κλίμακα, η οποία ορθώνεται προς τον ουρανό των λέξεων».

Στην Ιλιάδα του Ομήρου η Θέτις θρηνεί για ότι θα πάθει ο υιός της σκοτώνοντας τον Έκτωρα «διό και δυσαριστοτοκείαν αυτήν ονομάζει». Η λέξη αυτή από μόνη της είναι ένα μοιρολόι, δυς + άριστος + τίκτω (=γεννώ) και σημαίνει όπως αναλύει το Ετυμολογικόν το Μέγα «που για κακό γέννησα τον άριστο».

Προ ολίγων ετών κυκλοφόρησε στην Ελβετία το λεξικό ανύπαρκτων λέξεων (Dictionnaire Des Mots Inexistants) όπου προτείνεται να αντικατασταθούν Γαλλικές περιφράσεις με μονολεκτικούς όρους από τα Ελληνικά. Π.χ. androprere, biopaleste, dysparegorete, ecogeniarche, elpidophore, glossoctonie, philomatheem tachymathie, theopempte κλπ. περίπου 2.000 λήμματα με προοπτική περαιτέρω εμπλουτισμού.

Η ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΙΑ

Είναι προφανές ότι τουλάχιστον όσον αφορά την ακριβολογία, γλώσσες όπως τα Ελληνικά υπερτερούν σαφώς σε σχέση με γλώσσες σαν τα Αγγλικά.

Είναι λογικό άλλωστε αν κάτσει να το σκεφτεί κανείς, ότι μπορεί πολύ πιο εύκολα να καθιερωθεί μια γλώσσα διεθνής όταν είναι πιο εύκολη στην εκμάθηση, από τη άλλη όμως μια τέτοια γλώσσα εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι τόσο ποιοτική.

Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η Αγγλική γλώσσα δεν μπορεί να είναι λακωνική όπως είναι η Ελληνική, καθώς για να μην είναι διφορούμενο το νόημα της εκάστοτε φράσης, πρέπει να χρησιμοποιηθούν επιπλέον λέξεις. Για παράδειγμα η λέξη «drink» ως αυτοτελής φράση δεν υφίσταται στα Αγγλικά, καθώς μπορεί να σημαίνει «ποτό», «πίνω», «πιές» κτλ. Αντιθέτως στα Ελληνικά η φράση «πιες» βγάζει νόημα, χωρίς να χρειάζεται να βασιστείς στα συμφραζόμενα για να καταλάβεις το νόημά της.

Παρένθεση: Να θυμίσουμε εδώ ότι στα Αρχαία Ελληνικά εκτός από Ενικός και Πληθυντικός αριθμός, υπήρχε και Δυϊκός αριθμός. Υπάρχει στα Ελληνικά και η Δοτική πτώση εκτός από τις υπόλοιπες 4 πτώσεις ονομαστική, γενική, αιτιατική και κλιτική.

Η Δοτική χρησιμοποιείται συνεχώς στον καθημερινό μας λόγο (π.χ. Βάσει των μετρήσεων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι…) και είναι πραγματικά άξιον λόγου το γιατί εκδιώχθηκε βίαια από την νεοελληνική γλώσσα.

Ακόμα παλαιότερα, εκτός από την εξορισμένη αλλά ζωντανή Δοτική υπήρχαν και άλλες τρεις επιπλέον πτώσεις οι οποίες όμως χάθηκαν.

Το ίδιο πρόβλημα, σε πολύ πιο έντονο φυσικά βαθμό, έχει και η Κινεζική γλώσσα. Όπως μας λέει και ο Κρητικός δημοσιογράφος Α. Κρασανάκης: «Επειδή οι απλές λέξεις είναι λίγες, έχουν αποκτήσει πάρα πολλές έννοιες, για να καλύψουν τις ανάγκες της έκφρασης, π.χ.: «σι» = γνωρίζω, είμαι, ισχύς, κόσμος, όρκος, αφήνω, θέτω, αγαπώ, βλέπω, φροντίζω, περπατώ, σπίτι κ.τ.λ., «πα» = μπαλέτο, οκτώ, κλέφτης, κλέβω… «πάϊ» = άσπρο, εκατό, εκατοστό, χάνω…»

Ίσως να υπάρχει ελαφρά διαφορά στον τονισμό, αλλά ακόμα και να υπάρχει, πώς είναι δυνατόν να καταστήσεις ένα σημαντικό κείμενο (π.χ. συμβόλαιο) ξεκάθαρο;

Η ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ

Στην Ελληνική γλώσσα ουσιαστικά δεν υπάρχουν συνώνυμα, καθώς όλες οι λέξεις έχουν λεπτές εννοιολογικές διαφορές μεταξύ τους.

Για παράδειγμα, η λέξη «λωποδύτης» χρησιμοποιείται γι’ αυτόν που βυθίζει το χέρι του στο ρούχο μας και μας κλέβει, κρυφά δηλαδή, ενώ ο «ληστής» είναι αυτός που μας κλέβει φανερά, μπροστά στα μάτια μας. Επίσης το «άγειν» και το «φέρειν» έχουν την ίδια έννοια. Όμως το πρώτο χρησιμοποιείται για έμψυχα όντα, ενώ το δεύτερο για τα άψυχα.

Στα Ελληνικά έχουμε τις λέξεις «κεράννυμι», «μίγνυμι» και «φύρω» που όλες έχουν το νόημα του «ανακατεύω». Όταν ανακατεύουμε δύο στερεά ή δύο υγρά μεταξύ τους αλλά χωρίς να συνεπάγεται νέα ένωση (π.χ. λάδι με νερό), τότε χρησιμοποιούμε την λέξη «μειγνύω» ενώ όταν ανακατεύουμε υγρό με στερεό τότε λέμε «φύρω». Εξ ού και η λέξη «αιμόφυρτος» που όλοι γνωρίζουμε αλλά δεν συνειδητοποιούμε τι σημαίνει.

Όταν οι Αρχαίοι Έλληνες πληγωνόντουσαν στην μάχη, έτρεχε τότε το αίμα και ανακατευόταν με την σκόνη και το χώμα.

Το κεράννυμι σημαίνει ανακατεύω δύο υγρά και φτιάχνω ένα νέο, όπως για παράδειγμα ο οίνος και το νερό. Εξ’ ού και ο «άκρατος» (δηλαδή καθαρός) οίνος που λέγαν οι Αρχαίοι όταν δεν ήταν ανακατεμένος (κεκραμμένος) με νερό.

Τέλος η λέξη «παντρεμένος» έχει διαφορετικό νόημα από την λέξη «νυμφευμένος», διαφορά που περιγράφουν οι ίδιες οι λέξεις για όποιον τους δώσει λίγη σημασία.

Η λέξη παντρεμένος προέρχεται από το ρήμα υπανδρεύομαι και σημαίνει τίθεμαι υπό την εξουσία του ανδρός ενώ ο άνδρας νυμφεύεται, δηλαδή παίρνει νύφη.

Γνωρίζοντας τέτοιου είδους λεπτές εννοιολογικές διαφορές, είναι πραγματικά πολύ αστεία μερικά από τα πράγματα που ακούμε στην καθημερινή – συχνά λαθεμένη – ομιλία (π.χ. «ο Χ παντρεύτηκε»).

Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από τον βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

ΓΛΩΣΣΑ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πως να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί).

Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης.

Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.

Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιον φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ

Στην γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε και εμπρός να είναι έτσι. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις».Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή +έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για την σκέψη.

Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει σαν ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και τη υγεία μας.

Και φυσικά όταν θέλουμε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει πως το λέμε; Μα φυσικά «άφθονο».

Έχουμε την λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έρθει και στην ώρα του.

Ωραίο δεν είναι ένα φρούτο ούτε άγουρο ούτε σαπισμένο, και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά.

Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις την δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία…

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά).

Άρα για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και ιατρευόμαστε.

Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με την σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο…

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που άλλο από Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε σαν λέξη, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο.

Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με την σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.

Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μιλάς σωστά σημαίνει να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ

Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:

«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε έναν άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να αποθαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ότι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επεβλήθη αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».


newsbomb

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...